Ogólne wskazówki do treningu ogólnorozwojowego i technicznego dla dzieci w wieku 10-11 lat.

Dzieci w wieku 10-11 lat podlegają szybkim przemianom organizmu charakterystycznym dla okresu pokwitania. Najważniejsze z nich to: Gęstnienie kości, zwiększenie siły więzadeł, szybki rozwój układów mięśniowego, krążenia i oddechowego, dlatego w tym okresie rozwoju człowieka do wszechstronnego przygotowania fizycznego powinno dołączyć nauczanie specjalistyczne. Trzeba jednak pamiętać aby unikać przeciążeń organizmu oraz długotrwałych, jednostronnych i statycznych ćwiczeń co znacząco komplikuje życie trenerom kręglarstwa klasycznego ponieważ sport ten jest sportem jednostronnym.

Główny ciężar rozwoju sprawności ogólnej u dzieci powinien spoczywać na szkole i na realizacji programu przez nauczycieli wychowania fizycznego, lecz wobec małej liczby godzin WF-u w szkole obowiązek poszerzenia tego programu powinien przejąć klub sportowy. Jest to bardzo dobra okazja do zintegrowania treningów sprawności ogólnej z treningami sprawności specjalnej. Trening ogólnorozwojowy przeprowadzony na sali gimnastycznej lub na boisku sportowym powinien być ułożony w ten sposób aby dzieci się nie nudziły, najlepiej do tego celu sprawdzają się różnego rodzaju gry i zabawy ruchowe, trenerzy mogą także dzięki obserwacji uczestników nakreślić portret psychologiczny danego zawodnika, co bardzo pomaga w dotarciu do niego podczas zawodów lub treningu na kręgielni. Trening techniczny powinien być swego rodzaju nagrodą za uczestnictwo i solidną pracę na treningu ogólnorozwojowym, tydzień treningowy powinien składać się z przynajmniej jednej jednostki ogólnorozwojowej i jednej technicznej a idealnym rozwiązaniem są po dwie jednostki z każdego rodzaju. Dzięki dużemu skokowi w rozwoju kory mózgowej i układu nerwowego u dzieci w tym wieku, świadomość zaczyna górować nad instynktem, oznacza to że ruch dziecka staje się bardziej świadomy, urozmaicony, dokładniejszy i płynniejszy, postępuje także koordynacja szybkości i płynności ruchu, przez co dziecko nabywa zdolności do naśladowania nawet trudnych technicznie ruchów. Należy jednak pamiętać że nie można wymagać od dziecka perfekcyjnego opanowania danego elementu ale raczej opanowania podstaw wszystkich elementów gry, które w kolejnych etapach nauczania będą szlifowane i doskonalone. Dzieci szybko się nudzą i dekoncentrują dlatego nie należy zbyt długo zatrzymywać się przy nauczaniu jednego elementu, nauka powinna bardziej przypominać zabawę niż ciężką pracę. Częste sprawdziany formy i umiejętności zawodników w postaci konkursów i testów oraz ogłaszanie wyników, pomaga w dalszej mobilizacji i zachęcie do lepszej pracy. Kluby kręglarskie muszą także pamiętać że przyjmując dziecko do swojej organizacji, biorą po części odpowiedzialność za jego zdrowie i wychowanie dlatego już od początku powinny wpajać im zasady fair play, obowiązku i systematyczności a praca w klubie z pewnością przedłoży się także na życie codzienne z wieloma korzyściami.

Z kręglarskim pozdrowieniem
Dobry Rzut!!!
Krystian Kempa
www.kempa-fitness.com

Be Sociable, Share!

   

Starsze newsy
Sponsorzy

Partnerzy

Media współpracujące